Doelgroep:
De
verstedelijkte Gentse regio kent, naast of ondanks de verschillende
psychiatrische instellingen en ambulante GGZ, een aanzienlijke groep mensen met
complexe en langdurige psychiatrische problemen.
Een complex aantal redenen zorgt ervoor dat zij verstoken blijven van de noodzakelijke zorg. Deze mensen vermijden hulp omwille van diverse redenen: angstgevoelens en slechte ervaringen met diverse vormen van hulpverlening in het verleden zijn daar enkele oorzaken van. Sommigen verblijven bijvoorbeeld korte tijd in het nachtasiel, verdwijnen weer en worden later weer opgemerkt door de straathoekwerkers of het bijstandsteam.
Kenmerken:
Volwassen
mensen met complexe en langdurige
psychiatrische problemen (of EPP, ernstige psychiatrische patiënten) die
momenteel uit de boot vallen in de reguliere gespecialiseerde hulpverlening.
Langdurige
psychiatrische problematiek: deze mensen ervaren gedurende
lange tijd psychiatrische stoornissen in de vorm van wanen, hallucinaties en/of
depressieve stemmingen. Hiertoe
behoren ook mensen met ernstige en invaliderende persoonlijkheidsstoornissen.
Complex:
Deze problematiek worden vaak gecompliceerd door verslavingsproblemen,
verstandelijke handicap, somatische problemen en een brede waaier van sociale
problematiek: gebrek aan sociaal netwerk (of mantelzorg), een laag inkomen,
schuldenlast, dakloosheid…
Indien
deze mensen geen aangepaste zorg (of behandeling) ontvangen dreigen ze terecht
te komen in zorgwekkende situaties [1]
Schematisch
weerhouden we volgende kenmerken [2]:
- Ernstige langdurige psychiatrische stoornissen
- Lage zelfverzorging
- Geen doeltreffende mantelzorg
- Laag niveau van functioneren
- Geen aanvaarding van de professionele zorg (of geen aansluiting
meer bij de professionele zorg)
- Acute nood
- Overlast
[1] SPV (Sociaal Psychiatrisch Verbond) is een Gentse werkgroep, een informeel samenwerkingsverband bestaande uit hulpverleners vanuit de verschillende lijnen. De werkgroep wil via kleinschalige initiatieven impulsen geven aan de vermaatschappelijking van de geestelijke gezondheidszorg.
[2] Studies tonen aan dat ongeveer 50
tot 60% cliënten met schizofrenie en bipolaire stoornissen, zich regelmatig
ontrekt aan behandeling.
[3] Noodgedwongen: nota van de
Nederlands commissie van de gezondheidsraad (2004)