De
complexiteit van de zorgbehoefte leidt er vaak toe dat er tegelijkertijd nood
is aan hulp op meerdere terreinen van het leven. In onze versnipperde/verkokerde hulpverlening is het meestal
niet meer mogelijk om deze hulp centraal, vanuit één organisatie te leveren
(ten behoeve van deze doelgroep).
Er is nood aan een betere toeleiding, afstemming en coördinatie van
de zorg, of m.a.w. naar vormen van
intensieve samenwerking in functie van deze cliënten over
de grenzen van de lijnen en organisaties heen.
Het regelmatig overleg (centrale regie) rond de cliënt is het centrale sturingsmechanisme, het primair doel van dit intensief overleg is individuele zorg bieden bij cliënten die (tijdelijk) nood hebben aan zorgintensivering. Van hieruit kan constructief gezocht worden naar kruisbestuiving van bestaande expertises.
- Het aangaan en aanhouden van het contact
(presentiebenadering)
zoals die vandaag als methodiek worden gehanteerd door
het
Bijstandsteam en het straathoekwerk
- GGZ-expertise vanuit psychiatrische
ziekenhuizen, centra voor
geestelijke gezondheidszorg, ambulante
woonbegeleiding,
Psychiatrische thuiszorg, Beschut Wonen…
- Verslavingszorg: inbreng vanuit de ambulante
en residentiële
verslavingszorg.
- Somatische zorg: de betrokkenheid van de wijkgezondheidscentra
en
huisartsen.